SIMULTÁNEA - ABSTRACCIÓNS E MENSAXES CIFRADAS

A palabra «abstracción» provén do latín abstrahĕre, que quere dicir «arrastrar lonxe, separar», o que, en sentido figurado, é o que implica a abstracción: apartar algo do seu contorno, illalo, para comprendelo. Na arte, a abstracción refírese á representación non figurativa dos elementos plásticos da composición ―o punto, a liña, a cor, a xeometría ou os materiais en si mesmos―, centrándose nas formas esenciais, todas elas abstraídas da realidade sensible.

O mundo non figurativo ten unha extensa historia previa ao movemento abstracto contemporáneo, e que podemos contemplar desde os patróns repetitivos do Neolítico, pasando polas páxinas dos códices medievais, ata a antecámara da abstracción coa luz de Turner ou o Goya máis serodio. Pero non será ata finais do século XIX e principios do XX cando encontremos unha clara intencionalidade grazas á obra da pioneira Hima af Klint, que amosa unha abstracción de corte xeométrico, anticipando a irrupción rotunda desta tendencia.

A arte contemporánea utiliza formas abstractas para interpretar o mundo de maneira subxectiva. Decote, busca transmitir emocións e estados de ánimo a través da combinación de cores, texturas e formas. Non polo feito de carecer de figuración carece de mensaxe, antes ao contrario, estas obras son unha poderosa canle de comunicación para inquietudes, sensacións e mensaxes, creadoras dunha linguaxe visual propia, que provoque unha experiencia emocional no espectador.

En Do espiritual na arte (1911), Kandinsky abordaba os principios da abstracción poñendo grande énfase na teoría da cor de Goethe, así como na relación coa música e a psicoloxía. Algunhas destas forzas serviron de referencia para a análise destas obras da Colección de Arte Afundación, xa que todas elas abordan a forza expresiva, a capacidade de comunicar e a potente personalidade creativa da abstracción en Galicia.

Trinta e cinco obras e trinta e tres creadores cun forte vínculo coa cidade e a provincia pontevedresas como Laxeiro, Lodeiro, Leopoldo Nóvoa, Berta Cáccamo, Guillermo Monroy ou Álvaro Negro.